அழைத்த போதெல்லாம்
- சுவாமி உன்னை அழைத்தபோதெல்லாம்
- அலுக்காமல் வருகிறாய்
- நினைத்த நிகழ்வினி லெல்லாம் நிஜமாய்த்தான் தெரிகிறாய்
- உன் பக்தனி னானந்தக் கண்ணீர்தானுனக்குப்
- பிடித்த பிரசாதம்
- தெய்வத்தின் தெய்வமாய் நீ தானெங்கள் சந்ததிகளின்
- வரப் பிரசாதம்
- கேட்காமல் கேட்டதெல்லாம் வந்து அள்ளித்தா னளிக்கிறாய்
- அல்லன வற்றினையும் விலக்கித்தானே விலக வைக்கிறாய்
- தொட்டதனைத்தும் துலங்கச் செய்கிறாய்
- உன் விபூதிப் பிரசாதத்தால் பட்டதெல்லாமும்
- துளிர்க்கச் செய்கிறாய்
- சாயி அனுபூதியாமுன் விபூதி மகிமையும் வேறல்ல
- என்று உணர வைக்கிறாய்
- சுலபப் பிரசன்னத்தில் வந்து அனைவரையுமாட் கொள்கிறாய்
- என் விபூதியே எனது அடையாள அட்டை
- என்றழகாய் மொழிகிறாய்
- உன் கருணைக் கடலுக்கில்லையே ஏதும் கரை
- உன் அருளன்புக்கு அவ்வானம்தான் எல்லை
- உனதன்பு மதத்திலிருப்போர்க்கு வருமோ தொல்லை
- நீ குடியிருக்கும் இதயக்கோவில்களுக்குக் கதவே இல்லை
- என் சுவாமி நீ மட்டும்தான் எனும் ஐயத்திற்கு இடமே இல்லை
- இவ்வையத்தில் சத்ய, தர்ம, சாந்தி, பிரேமை,
- அகிம்சை, நிலவிட அருளவேண்டும் ஸ்ரீ சத்திய சாயீசா
- குவலயத்தில் மாதா, பிதா, குரு,
- தெய்வச் சகாவாய் சாஸ்வதமாகினாய்
- அகிலத்தில் பஞ்ச பூதங்களிலும் கோலோச்சுகிறாய்
- மேதினியில் உன்னையன்றி
- உன் சரணமின்றி வேறு கதியில்லை சுவாமி
– தமிழரசி பாலசுப்பிரமணியம்